» home » Media

Prinsesje

door Jeroen op dinsdag 9 december 2003 00:32

Zodra bekend wordt dat prinses Máxima in het ziekenhuis is opgenomen, trekken alle omroepen met microfoon en camera eropuit. Inmiddels heeft een klein groepje mensen zich verzameld voor het Bronovo ziekenhuis. Omdat inmiddels ieder programma is onderbroken voor een nieuwsflits en er eigenlijk geen nieuws is, wordt iedere aanwezige een keer of vijf onderworpen aan een diepte-interview: "Jonge of een meisje? Hoe gaat het heten?" en nog een rits I-couldn't-care-less-vragen. "Nee Maartje, de situatie is hier nog steeds niet veranderd, er geen nieuwe informatie, dus terug weer naar de studio in Hilversum". Laat dit kind alsjeblieft snel geboren worden want dit trek ik niet lang.

En dan is het zo ver. Het verlossende woord valt: er is een prinsesje geboren. Nog geen vijf minuten later rijdt er een Bolletje-beschuitkar van links het beeld in. Een onbehaaglijk gevoel bekruipt me: dit is het feest van Prenatal, beschuitbakkers en de uitvinder van de oranje muisjes! Camera's zoomen in op een met luxaflex afgeschermd ziekenhuisraam. Uitzendingen worden nu definitief onderbroken en alle omroepen starten maanden geleden opgenomen documentaires in. Over de geboorte van Juliana, Beatrix en Willem-Alexander, de gigantisch invloed die deze gebeurtenis heeft op de troonopvolging. Experts leggen uit dat het helemaal niet vanzelfsprekend is dat vorsten worden geboren met een keizersnede. Dit is meer dan ik kan verdragen.

Het is negen uur. De pers heeft zich verzameld in de perszaal van het ziekenhuis voor dé gebeurtenis van dé dag. Camera's stellen zich onwennig scherp op iedereen die door de schuifdeuren de zaal binnenkomt. De voice over meldt dat het nu ieder moment kan gebeuren. Na een kwartiertje staan de verloskundige en de kinderarts de aanwezigen te woord. Privé-vragen over de bevalling worden kundig ontweken.

En tenslotte komt dan toch vader met dochter binnen. Ik ben geen aanhanger van het koningshuis. Maar ik vond het een genot om te kijken hoe een trotse vader zijn dochter aan het volk toont. Pasgeboren kinderen vind ik zo verschrikkelijk lelijk. Je kunt me dan ook beter niet uitnodigen op kraamvisite. Want liegen kan ik ook al niet zo goed. Maar gisteren dacht ik voor het eerst: wat een prachtig kind.

Zo goed ik het media-optreden van vader en dochter, verloskundige en kinderarts vind, des te schrikbarender vind ik het optreden van de media. Journalisten vallen de jonge vader lastig met vragen als: "We hebben begrepen dat er complicaties waren tijdens de zwangerschap. Welke? Was het een keizersnede? Wat ging er door u heen? Wanneer mag Máxima het ziekenhuis verlaten?" Als journalist ben je in dienst van je lezers, toch? Wil degene die wil weten of het kind met een keizersnede of via een kutbevalling ter wereld is gekomen nu opstaan? Complicaties? Dat is toch privé? Dat moet je toch niet durven vragen? Dat moet je toch niet willen weten? Dan ben je toch niet helemaal lekker? Is dit de vraag waar je als journalist na negen maanden voorbereiding mee op de proppen komt?

En dan is er tussen alle telelenzen ineens een verslaggeefster van de Wereldomroep: "Hoogheid, wij kijken nu allemaal naar uw prachtige dochter. Maar zou u haar voor alle luisteraars wereldwijd kunnen omschrijven?". De kroonprins is op dat moment even alleen vader. Hij aarzeld, denkt en zegt dan iets als "het is de mooiste kind van de hele wereld".
Kijk, zo kan het ook.

Nu online