Almerens accentMijn ouders hebben me een onvervalst Limburgs accent geschonken. Mijn studie in Eindhoven heeft daar diverse Brabantse uitdrukkingen aan toegevoegd, waardoor het voor mijn omgeving volstrekt onduidelijk is waar ik precies vandaan kom. In ieder geval iets zuiderlijks. Waar het Noorden eindigt en het Zuiden begint blijkt een rekbaar begrip. Zo raakte ik ooit na een theatervoorstelling in de foyer aan de praat met een meisje. Ze ratelde maar door over de voorstelling en de diepere betekenis die ze dacht te herkennen in het stuk. Ik staarde naar haar decolleté, dacht na over háár onderliggende gedachten en vertelde ondertussen dat ik zoveel van mezelf kwijt kon in het toneelgebeuren. “Waar kom je vandaan?”, vroeg ze plotseling. Ik schrok en keek op. “Almere”, antwoordde ik. “O”, riep ze verheugd, “ik meende dat accent al te herkennen”. Ik stond op, mompelde iets van “wc” tegen haar en strompelde naar buiten. “Laat deze maar schieten”, dacht ik. Ondertussen speelde de radio Rowwen Hèze: “Het is een kwestie van geduld, rustig wachten op die dag, dat heel Holland Limburgs lult”.  |
Reacties
Services
 |
 |
 |
 |
 |
 |
