TelegraafDeze week heb ik me verschrikkelijk kwaad gemaakt. De Telegraaf, roddelblad van zwakker Nederland opende met een niets onthullende foto van het levenloze lichaam van Theo van Gogh. "AFGESLACHT" kopt de krant met grote zwarte letters. Twee grote messen steken uit het nog warme lichaam. Er flitst een vraag door me heen: welke mongool heeft besloten deze foto te plaatsen? Heeft de Telegraaf niets geleerd van alle kritiek na de publicatie van een foto van het met bloed besmeurd lichaam van Pim Fortuyn. Is het beschikken over deze foto ook meteen de reden om deze te plaatsen? Of schuilt de ware kracht in het iets kłnnen maar besluiten iets niet te dņen? Je mag het niet hopen. Je mag het je wel afvragen. Het is dinsdag negen uur. De hoofdredacteur van de Telegraaf fietst op de Linnaeusstraat. Opeens wordt hij ingehaald door een extremistische Telegraaflezer. Er klink een schot. En nog een. Een toevallige voorganger ziet het allemaal voor zijn ogen gebeuren. Trillend van sensatie grijpt hij zijn gsm. Hij staat in dubio: bel ik 112 of maak ik een foto? Plaatst de redactie van de Telegraaf de foto van de vermoorde collega? Het is sensationeel nieuws. Of denken ze ditmaal wel aan vrouw, kinderen, familie en vrienden die de volgende ochtend paginagroot het bloedende lichaam van hun geliefde in de brievenbus vinden? ![]() |
Services
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |











