Mijn NS-Jaarkaart

door Jeroen op donderdag 19 december 2002 01:54

Dagelijks reis ik per trein van Almere naar Diemen, een stukje van amper 28 kilometer. Ieder jaar, zo rond december glijdt er een herinneringsbrief mijn brievenbus in. De hoogste tijd om mijn NS-Jaarkaart te verlengen. Waarschijnlijk schaamt de NS zichzelf voor de nieuwe tarieven, want zij stuurt de “Traject- & Prijswijzer 2002” mee. Benieuwd naar wat ik moet gaan betalen in 2003, bel ik de klantenservice.

Na het doorlopen van een keuzemenu word ik uiteindelijk in de wacht gezet. Het is druk. Dan opeens hoor ik een vrouwenstem die duidelijk afwijkt van het bandje. Ik doe mijn verhaal. “Maar meneer, dan bent u toch echt verkeerd, dit is de afdeling klachten”. Ik was in de veronderstelling dat ik de juiste menukeuzes had gemaakt. Of zou iedereen uit efficiëntie overwegingen eerst doorverbonden worden met afdeling klachten? “Heeft u echt geen klacht?”. Ik wilde iets zeggen van: het menu is te onduidelijk, maar dat leek me erg flauw. Handig verbindt ze me door naar de juiste afdeling.

Een vriendelijke mevrouw vraagt me naar mijn bestemming. “Almere Buiten – Diemen Zuid plus een zone openbaar vervoer”. Na een aantal minuten typen antwoordt ze: “Dan betaalt u nu € 1352,50 per jaar en gaat u volgend jaar... “. Er valt een stilte. Stiltes zijn nooit goed. Ik heb ooit eens bij een etentje met een blind date na een pijnlijk stilte gemompeld “waar zullen we het nu eens over hebben”. En inderdaad het is daarna nooit meer goed gekomen.

Aan de andere kant van de lijn mompelt de mevrouw, nog half in gedachte “... dat is wel heel veel ... U gaat volgend jaar €1562,- betalen”. Dat is een verhoging van 15%, iets meer dan de aangekondigde 4,5% verhoging! Voor € 6,94 mag ik me dagelijks afvragen of de trein zal rijden en of ik me er in weet te proppen.

Voor me ligt de herinneringsbrief van marketingmanager Bas van Donselaar: “Het afgelopen jaar heeft u volop gebruik kunnen maken van uw Jaarkaart. U stapte in de trein zonder telkens een kaartje te hoeven kopen, en tijdens het reizen kon u uw werk voorbereiden, de krant lezen, of een kopje koffie drinken. Wilt u dat gemak dit jaar weer hebben? Dan is het nu tijd een nieuwe jaarkaart te bestellen”. Ik ben diep teleurgesteld in de NS. Alweer. Ik dacht dat het me inmiddels al niets meer deed. Maar het komt hard aan.

“Als ik u een tip mag geven”, zegt de mevrouw aarzelend, “dan zou ik de jaarkaart laten ingaan op 31 december 2002, in plaats van 11 januari 2003. Dan kunt u de kaart tegen het huidige tarief aanschaffen”. Eigenlijk dezelfde truc die de NS uithaalt met de dubbele tariefsverhoging. Nee laat maar, vanaf volgend jaar ga ik reizen via Muiderpoort, en dan verder per fiets. Dat scheelt 3 kilometer, 220 euro en met een beetje geluk 5 kilo.