Encyclopedie
TBS (terbeschikkingstelling)De uitdrukking TBS staat voor terbeschikkingstelling. Het is een maatregel die door de rechter wordt opgelegd aan een veroordeelde die een zwaar misdrijf heeft gepleegd en die in mindere of meerdere mate ontoerekeningsvatbaar is. Dat wil zeggen dat hij zodanig geestelijk gestoord is dat hij niet of maar ten dele wist wat hij deed toen hij het misdrijf pleegde. Het belangrijkste oogmerk waarmee de TBS-maatregel wordt opgelegd is het beveiligen van de maatschappij op korte en langere termijn. Om de maatschappij op korte termijn te beveiligen verblijft de dader in de gesloten kliniek. Beveiliging van de maatschappij op langere termijn wordt gerealiseerd door behandeling van de dader, die er op is gericht herhaling van het misdrijf in de toekomst te voorkomen. De TBS-maatregel zoals wij die in Nederland kennen is uniek. De mogelijkheid iemand terbeschikking te stellen, werd voor het eerst vastgelegd in de Psychopathenwetten uit 1928. Toen heette het dat iemand Ter Beschikking werd gesteld van de Regering (TBR). Voor 1928 konden alleen veroordeelden die geheel ontoerekeningsvatbaar waren, worden opgenomen in een inrichting. In 1988 veranderde met de wet Terbeschikkingstelling de naam TBR in TBS. Momenteel (2004)zitten er ruim duizend mensen in de zeven Nederlandse TBS-klinieken. Van alle TBS'ers is 95% man en is ruim 70% geboren in Nederland. Wanneer kan TBS met dwangverpleging opgelegd worden? De strafrechter kan TBS met dwangverpleging opleggen als aan de volgende voorwaarden is voldaan:
|