Laatste mail aan Nathalie

Eigenlijk mailen we weinig met elkaar. We kunnen het goed met elkaar vinden, maar het komt er gewoon niet van. Toevallig ontving ik vandaag weer eens een berichtje van haar. Ze schreef dat ze lekker thuis zat met een glas glühwein en we filosofeerde wat over de betekenis van het woord vuig. Ze vond het een heel leuk gesprek, zo beëindigde ze onze korte maar krachtige emailuitwisseling. Ik sprak de hoop uit haar voorlopig niet meer te spreken. Omdat het dan bijzonder blijft. Eigenlijk, zo antwoordde ze, moeten we elkaar nooit meer spreken. Dan blijft het voor altijd heel bijzonder. De schat, dacht ik, wiste haar adres en sloot mijn mailprogramma af.