Het drama Ahold

Woensdag 12 februari 2003, 14:45. “De president van Koninklijke Ahold zit midden in een vergadering met de commissarissen van ABN Amro als de telefoon gaat. Het is hoogst ongebruikelijk om je te laten storen tijdens dit soort bijeenkomsten, maar Cees van der Hoeven wil dit gesprek voeren. Hij moet dit gesprek voeren.
Van der hoeven excuseert zich en stapt uit de vergadering. Aan de telefoon is John Miller, lid van zijn raad van Bestuur en baas van US Foodservice, de grootste Ahold-dochter. Accountants zijn bezig met de controle van de jaarcijfers van de Amerikaanse voedseldistribiteur.

Een dag eerder had Miller nog vertrouwenwekkend geklonken. De goedkeuring van de cijfers zou niet lang meer op zich laten wachten, zo voorspelde hij.
Nu klinkt de 45-jarige Miller een stuk minder ontspannen. Het gesprek met de accountants is net voorbij en de goedkeuring is er nog niet. Nog lang niet. Er is 50 tot 200 miljoen dollar zoek”. Dit worden de twee belangrijkste twee weken van Ahold. Weken van weinig slaap. Iedereen die het ontstaan van de supermarktoorlog wil begrijpen zou het boek Het drama Ahold moeten lezen. Jeroen Smit beschrijft op een duidelijke, indringende wijze wat er zich in het beruchte februari-weekend bij het moederbedrijf van Albert Heijn afspeelde. De meermaals tot manager van het jaar benoemde Cees van der Hoeven heeft in de afgelopen jaren het bedrijf tot eenzame hoogte doen stijgen. In ogen van de belegger althans. Van der Hoeven is er voor de belegger, veel minder voor de klant. Zijn idee is winst realiseren door groei. Als Ahold groot genoeg is, kan het hoge kortingen afdwingen bij haar leveranciers. Groei wordt gerealiseerd door overnamens van andere goedlopende ketens. Op het hoogtepunt koopt Ahold voor enkele miljarden aan buitenlandse bedrijven per jaar, waardoor het in 2000 actief is in 24 landen. De holding behoort tot de drie grootste food-ketens van de wereld. Niemand twijfelt aan Cees van der Hoeven. Alles wat hij aanraakt verandert in goud. Maar de roem stijgt hem naar het hoofd. Hij gaat teveel geloven in zichzelf. Beleggers wordt nog steeds ieder jaar 15% meer winst beloofd. Het is erg moeilijk voor de dochters om deze beloften in tijden van recessie waar te maken. Sommige bedrijven houden er een ‘creatieve boekhouding’ op na. Door de enorme groei is het moeilijk om gript te behouden op alle dochters en hen voldoende te controleren in hun doen en laten.

In februari gaat alles fout: zware verliezen in Azië, fraude bij US Foodservice en een conflict rond sideletters bij diverse buitenlandse dochters. Het is nu erop of eronder voor Ahold.

Het drama Ahold is een interessant, spannend, gemakkelijk leesbaar boek voor iedereen die wil weten hoe het met een op handen gedragen top-bedrijf toch onverwacht mis kan gaan. Een aanrader!