Derde dag sneeuw

Vandaag is het de derde dag sneeuw. Vannacht heeft het 21 graden gevroren. De sneeuw ligt nu zo’n 30 centimeter dik en overdag sneeuwt het nog steeds, zo nu en dan. Je merkt dat de mensen er langzaam aan beginnen te wennen. Ze zijn veel relaxter. De meesten hebben zoiets van: ik zie wel hoe en hoe laat ik er kom. Staat iedereen normaal te stuiteren als de trein 5 minuten vertraging heeft, vandaag stond ik op het station mij te verwonderen dat de trein maar 15 minuten vertraging had. Al dat ongemak schept een band. Je praat ineens met mensen die je dagelijks ziet maar nog nooit gesproken hebt. Een gezamelijke vijand schept een band. Ik kwam vandaag drie kwartier te laat op mijn werk, helemaal ontspannen en uitgerust. Lekker staan babbelen met andere gestrandde reizigers. Eindelijk heeft het zin om een praatje aan te knopen over het weer. Het verbaasde me nog dat ik voor tienen binnen was.

Vanavond ben ik vertrokken uit Amsterdam richting Alkmaar. Met in het achterhoofd: ik ga er lekker op mijn gemak over doen. Waarschijnlijk is het wel weer druk met veel vertraging. Als je dat al weet ga je andere afspraken maken. Je roept geen dingen meer tegen je vriendin als “Ik ben om 18.53 bij je”. Maar meer iets als “Ik denk dat ik tussen zeven en half tien bij je ben”. Je reist een stuk meer ontspannen. Met het weer als excuus voor als het allemaal wat uitloopt. Heerlijk.

De trein vertrekt met een vertraging van 10 minuten. Komt mooi uit. Kan ik nog even pinnen. De hele rit rijden we met de sneltrein op sukkeldraf achter de stoptrein aan. Het maakt allemaal niks uit, kan ik mooi mijn boek uitlezen. Buiten valt een nieuwe centimeter sneeuw op de dertig van gisteren. Even is het paniek in Alkmaar. Door alle vertragingen de bus gemist. En dus moet ik een vol uur in de kou wachten, hopen dat er na achten nog een bus rijdt. Dat was gisteren wel anders. Maar gelukkig: ook de bus heeft ruim tien minuten vertraging en dus sluit het allemaal perfect op elkaar aan.