Bram

Vandaag was een heerlijk zonnige dag. Rond de middag zijn mijn vriendin en ik vanuit Almere per trein vertrokken naar Utrecht. Lekker de hele middag snuffelen tussen meters en meters boeken op de boekenbeurs. En na al dat geslenter natuurlijk bijtanken op een terras in de binnenstad.

Op de terugweg in de trein las ik een sms-je van Harriët: “Erg he, bram v. Dood”. Bram V? dacht ik nog. Volgens mij ken ik helemaal geen Bram en zeker geen die zij ook kent. En toen schoot het me te binnen. Ze zal toch niet bedoelen Bram Vermeulen? Al snel bleek dat ze dat wel bedoelde. Bram Vermeulen is vanochtend, 4 september 2004 op 57 jarige leeftijd overleden. Ik was er stiller van dan dat ik zelf had gedacht. Soms zijn helden net echte mensen. Ik heb Bram leren kennen via, hoe kan het ook bijna anders, Freek de Jonge. Ik zal een jaar of 12 geweest zijn. Ik kan me nog erg goed herinneren dat ik op zondagavond naar theaterregistraties van Freek de Jonge bij de VPRO keek. In die tijd was de zenderindeling nog duidelijk en wist je: zondag -> VPRO. Het is allemaal begonnen met De Goeroe & de Dissident die ik bij toeval zag. Iedere avond nam ik zijn theaterprogramma’s, bij gebrek aan een videorecorder op cassettebandjes op. We hebben het hier over 20 jaar gedelen. Inmiddels kan ik De Komiek, De Tragiek, De Mars, De Mythe, De Bedevaart, De Pretentie, De Volgende en Losse Nummers playbacken. Ik heb ze nog steeds op ruisende cassettebandjes. Het meeste heb ik ook op cd en in boekvorm. Mijn ouders hebben, evenals de meeste van mijn vrienden Freek de Jonge nooit kunnen waarderen. Ik meende een boodschap en een voorbeeld te herkennen.

Wie Freek zegt, zegt Bram. Ondanks dat beiden na onenigheid in 1979 stoppen met Neerlands Hoop, blijven beide mannen door de tijd aan elkaar verbonden. Of ze willen of niet. In voor- en tegenspoed zou je kunnen zeggen. Veel werk van Neerlands Hoop ken ik niet. Het nadeel van scherp actueel cabaret is dat het snel door de tijd wordt ingehaald en zonder de achterliggende gedachten zijn kracht verliest. Zo nu en dan ontdek ik een nieuw stukje. Een kanariegele DAF die onverwacht voorbij rijdt. Leuk is dat er regelmatig nummers uit die tijd opdoken in solo-projecten van beiden. “Kijk daar is Kees” is bijvoorbeeld door beiden op cd gezet en Bram Vermeulen zette enkele jaren geleden “Elsje zit in Hopsy Topsyland” nog op cd. Twee jaar geleden zag ik Bram Vermeulen in Belle Vue. En dat was de doorslag. Daarna ben ik ook Bram Vermeulen gaan volgen. Helaas heb ik afgelopen jaar niet naar zijn theaterprogramma kunnen gaan. Ik moest zelf spelen. Maar ik had me nog zo plechtig voorgenomen dit jaar wel te gaan.

Helaas heeft het niet langer mogen duren. Met Bram Vermeulen is er een groot artiest verloren gegaan. Daarom ga ik de hele nacht de verzamel-cd “Tijd” draaien.

Wedstrijd tegen de tijd

Ik heb altijd haast
Nergens heb ik tijd voor
Ik word meteen kwaad
Ik wil ook alles
En dan wil ik nog meer
Ik heb lang niet genoeg
Het leven zelf
Dat is onvoldoende
Daar ben ik niet tevreden mee nee
Dacht je dat ik tijd had om een boek te lezen
Een doodgewone speelfilm duurt me al te lang

Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd en de tijd staat voor

Ik kijk je nooit aan
Luisteren doe ik niet
Ik praat ook zeker door je heen hoor
De zin van het bestaan
Wat heb ik daaraan
Er is zoveel te doen, zoveel te doen, zoveel
Dacht je dat ik tijd had om de krant te lezen
Of eindeloos uit te leggen waarom zus of zo

Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd en de tijd staat voor

Ontevreden. Uit mijn evenwicht
Onrust, onrust, onrust
Een goed gesprek
Lekker vroeg naar bed
Waar moet ik dat zoeken
En die pijn in mijn maag, pijn in mijn hoofd, pijn in mijn hart
Daar heb ik allemaal geen tijd voor

Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd
Wedstrijd tegen de tijd en de tijd staat voor

Zoveel te doen vandaag, ik ben pas net begonnen
Zoveel te doen vandaag
Zoveel te doen