Transporter

De transporter zoals we die kennen uit Star Trek is vandaag een stukje dichterbij gekomen. Konden wetenschappers twee jaar geleden al enkele fotonen (licht) over een zeer kleine afstand transporteren, inmiddels is het gelukt om een heel klein stukje materie te verplaatsen. In het Niels Bohr Instituut (Kopenhagen) zijn geleerden erin geslaagd om informatie over een klein stukje materie middels licht naar een andere locatie te verplaatsen.

Kunnen we dan binnenkort eindelijk mensen transporteren? Nou, nee. Er zijn nog wat uitdagingen te overwinnen. De techniek die gebruikt wordt is gebaseerd op de kwantummechanica; daar zit meteen een van de problemen die nog overwonnen moeten worden. Volgens Professor Eugene Polzik verschilt kwantuminformatie van ‘normale’ informatie in de zin dat de eerste niet kan worden gemeten. Volgens het Onderzekerheidsprincipe van Heisenberg is het onmogelijk om gelijktijdig de plaats én de snelheid van een deeltje met een onbeperkte nauwkeurigheid te weten. En dat is toch wel handig als je mensen wilt afbreken en in exact dezelfde staat weer wil opbouwen. Welke atomen zijn op welk moment waar? Voor ook maar een atoom zich kan verplaatsen moet er een scan van je lichaam gemaakt worden die al je atomen registreert. Iedere transporter in Star Trek is daarom uitgerust met een zogenaamde Heisenberg Compensator. Alleen moeten we die nog even uitvinden.

Een tweede nadeel is het daadwerkelijk registreren van alle atomen in het lichaam. Alleen al de opslag van deze informatie zou een berg harddisks tot aan de maan vereisen. Let wel: voor een enkel persoon.

Volgens Star Trek-bedenker Gene Roddenberry hebben we gelukkig nog tot 2150 om deze problemen op te lossen. En bekijk het van de zonnige kant: onze gsm kan nu al meer dan de communicator van Kirk uit 2265.