Paashaas

De paashaas is een bijzonder dier. Niet alleen is hij onzichtbaar, maar ook zou hij een gouden vacht hebben. Over zijn ontstaan doen verschillende verhalen de ronde.

De haas (of beter het konijn) wordt vanwege zijn voortplantingsdrang gezien als vruchtbaarheidssymbool. Daar kun je je vast wel iets bij voorstellen. Ook het ei is een symbool van vruchtbaarheid. De haas was dan ook niet voor niets een van de symbolen van de vruchtbaarheidsgodin Ishtar. Van de naam Ishtar is het Engelse woord ‘easter‘ afkomstig, welke Pasen betekent. In voorchristelijke tijden was Pasen een Heidens vruchtbaarheidsfeest dat uiteindelijk door de christelijke kerk is overgenomen.

Een heel ander verhaal zegt dat de paashaas eigenlijk een kip van Ostara is, die haar eieren constant verborg. Uit onvrede hierover veranderde Ostara, de Germaanse godin van de dageraad, haar in een haas met de opdracht ze weer te zoeken. Deze speurtocht komt niet alleen overeen met die van kinderen tijdens Pasen, maar bijvoorbeeld ook met het zoeken naar het eerste kievitsei.

Het verband tussen de vogel en de haas in deze mythe wordt mogelijk verklaard door het feit dat sommige vogels hun eieren op de grond en in verlaten holen van hazen leggen.

Het eerste eetbare paashaasje werd begin 1800 in Duitsland gemaakt van deeg en suiker. De Paashaas werd door Duitse immigranten in de achttiende eeuw meegenomen naar Amerika. In die tijd bouwden kinderen een nest waarin de Paashaas zijn eitjes kon achterlaten.

Wegens omstandigheden dit jaar geen Pasen.