Handschoen

“Doe je handschoenen aan, anders krijg je koude vingers”. “Nee!”, roept mijn zoon van twee voor de zoveelste keer stellig. Ik duw de kinderwagen richting station. Het is twee graden en er staat een ijzige wind. Mijn vingers zijn veranderd in ijslolly’s, door mijn handschoenen heen. De vingertjes van mijn zoon zijn knalrood en ijskoud. Af en toe probeer ik zijn mouw over zijn handjes te trekken. “Nee!”. Op het perron zie ik moeders denken: “Weer zo’n man die zijn kinderen verwaarloosd”. Voor de vorm probeer ik het nogmaals. “Nee!”. In de trein is het warm. Als we Castricum voorbij rijden, krijgen de handjes kleur en worden ze warmer. “Handschoen!”. Hij wil zijn handschoenen aan.