Boekenbon
Posted in Blog on jul 24, 2007
“Eigenlijk best wel raar, mensen die een boekenbon voor hun verjaardag vragen”, dacht ik gisteren. Maar toen was het kwaad al geschied. Omdat ik op het moment supreme geen verjaardagswensen had (wel altijd ervoor en erna) had ik gezegd dat ik wel een boekenbon wilde.
De boekenbon, geïntroduceerd in 1934 tijdens de boekenweek is een van de meest vreemde voorwerpen ter wereld. Je ruilt een breed geaccepteerd papiertje in voor een ander papiertje van exact dezelfde waarde, maar dat je vrijwel nergens kunt inwisselen en met een veel kortere geldigheidsduur. En natuurlijk kost een boek nooit wat er op dat papiertje staat, altijd meer. Het is alsof de gever tegen de jarige roept: “Ik heb werkelijk geen idee wat je leuk vindt, maar het wordt in ieder geval een boek!”.
Dat de boekhandel de boekenbon propagandeert als het ideale verjaardagskado is niet zo verwonderlijk. Die sluit een lening voor onbepaalde tijd af tegen 0% rente! In 2006 stond er voor € 32.000.000,- uit bij de Nederlandse bevolking, zo’n 2,5 miljoen boekenbonnen. En als ik mijn bonnetje kwijtraak, gaan de feestmutsjes op en de confetti de lucht in.
Gelukkig ben ik gek op boeken. Dus een boekenbon is aan mij goed besteed. Maar het blijft een vreemd fenomeen, zo’n bon.
Het is een belachelijk cadeau, met belachelijke regels. Gewoon teruggeven dat geld.
Mensen niet doen, er liggen miljoenen ergens in een lade en niemand weet wat er mee te doen.
Niet meer kopen!
De mensen die een (boeken)bon geven zijn lui en ongeinteresserd in de ontvanger. Geef dan liever niets, dan is het voor de ontvanger meteen duidelijk wat hij/zij van je mag verwachten.
Een boekenbon heeft geen geldigheidsduur: je kan er 1 uit de guldentijd nog steeds inwisselen.